02/08/2017 Dunkirk in IMAX theater in Nashville

3 Comments

Dunkirk in Nashville

Vorig jaar was Lelystad Airport aan het begin van de zomer het toneel van de filmopnames. Regisseur Christopher Nolan had Urk uitgekozen als filmlocatie voor zijn nieuwste speelfilm Dunkirk. De vliegtuigen opereerden tijdelijk vanaf het vliegveld in de Flevopolder.
De film speelt zich af aan het begin van de Tweede Wereldoorlog en gaat over de overtocht van meer dan 300.000 Britse soldaten van Duinkerken naar Engeland. Zij waren in het nauw gedreven door de Duitsers. Met een armada van militaire, maar vooral ook civiele boten werden de manschappen overgezet.
Deze film is in het IMAX formaat geschoten. Daarvoor heeft men gebruik gemaakt van hoge-resolutie 2D IMAX camera’s. Hierdoor kan de film op een veel groter bioscoop scherm getoond worden. Een IMAX scherm is maar liefst 26% breder dan een normaal bioscoopscherm. Toch wordt alles haarscherp in beeld gebracht.

De IMAX camera’s zijn ook een tandje groter dan normaal!

Natuurlijk zijn er in Nederland een paar IMAX-theaters, waar je deze ervaring kunt hebben. Maar wij dachten; als Christopher Nolan nou vanuit de VS naar Nederland komt om zijn film te maken, dan komen wij gewoon naar de VS om het eindresultaat daar te bekijken! Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan!?! 😉

Regal Opry Mills 20

We kozen voor het Regal Opry Mills IMAX Movie Theatre. Dit is gevestigd bij het bekende Grand Ole Opry in Nashville, waar in het weekend live shows met country music zijn. Gewapend met een enorme zak popcorn en een dito beker cola light gingen we er voor zitten.

Het IMAX theater van de bioscoop

De film bestaat uit drie scenes die de gehele tijd door elkaar heenlopen. Allereerst zie je hoe soldaten verwoede pogingen doen om op schepen te komen die hen naar de overkant van de Noordzee kunnen brengen. De tweede scène is een vader die met zijn twee zoons op hun plezierbootje richting Duinkerken varen om soldaten op te halen. Hun bootje is door de Britse overheid gevorderd voor dit doel, net als vele andere bootjes. Alles wat varen kon, werd ingezet voor deze reddingsactie.
De derde scène bevat de luchtgevechten die Spitfires voeren tegen Duitse jagers en bommenwerpers. De bommenwerpers proberen de Britse schepen tot zinken te brengen.
Het mag duidelijk zijn dat onze interesse met name uitging naar de scenes met de vliegtuigen. In de zomer van 2016 waren er op Lelystad Airport 3 Spitfires een Blenheim en een Messerschmitt (Hispanio Buchon) aanwezig voor de opnames. Daarbij was ook nog een gemodificeerde Yak 52. Al deze toestellen zijn terug te vinden in de film.
De overige toestellen die te zien zijn, met name Duitse bommenwerpers, zijn allemaal radiografische schaalmodellen. Door gebruik te maken van de digitale techniek ziet het er allemaal zeer realistisch uit.

3 Spitfires boven Lelystad, een beeld dat ook in de film voorkomt

Tijdens de film heb ik een paar foto’s van scenes proberen te maken. Op de eerste foto is een beeld te zien langs de neus van een “Spitfire”. Maar als je goed kijkt, dan zie je dat deze neus veel ronder is dan bij de Spit. Dit is naar mijn idee dan ook een beeld geschoten vanaf de Yak 52. Op de motorbeplating had men uitlaten gemaakt en op de vleugel stond de enorme IMAX camera gemonteerd. Ook is het beeld volgens mij in spiegelbeeld.

De Yak 52 als Spitfire in de film

N699DP Yakovlev Yak-52TW (Lelystad juli 2016)

N699DP Yakovlev Yak-52TW (Lelystad juli 2016)

N699DP Yakovlev Yak-52TW (Lelystad juli 2016)

Tegen het einde van de film maakt een Spitfire een noodlanding op het strand bij Duinkerken. Zonder motorvermogen. De prop staat stil en het onderstel moet met de hand uitgekrikt worden. Het lijkt me niet dat men dit bij de opnames daadwerkelijk in deze configuratie met een van de oude Spitfires heeft gedaan. Wellicht is hier ook een model voor gebruikt, of is de propeller later digitaal “stilgezet”. Deze scene duurt overigens wel een beetje onrealistisch lang… Een beetje Spitfire had vanaf die hoogte al lang in de golven gelegen…

De Spitfire maakt een noodlanding op het strand van Duinkekren

Tijdens mijn verblijf in de VS was op TV kritiek op de film vanwege het feit dat er geen kleurlingen en geen vrouwen in meespelen. Het werd omschreven als een echt “mannen-feestje”. Toegegeven, ik kan me alleen herinneren dat er op de grote schepen een paar vrouwelijke verpleegsters zichtbaar waren. Maar het geheel is naar mijn inschatting wel authentiek. In die tijd was de Britse Army nu eenmaal voornamelijk blank. En vrouwelijk soldaten had men niet veel aan het front.
Tot slot; Als laatste in de film wordt een dilemma van de soldaten duidelijk zichtbaar. Zij worden als helden in Engeland onthaald door de bevolking. Ze voelden hun aftocht echter als een nederlaag. De moraal van de troepen moest dan ook flink opgepept worden om het vervolg van de oorlog aan te gaan. Gelukkig is dat goed gekomen en kunnen wij nog dagelijks in vrijheid leven.

Henk Dijkstra Sr., Niels Otten vonden dit bericht leuk

23/07/2017 Learjet 24 in lounge 2 van Schiphol

No Comments

(N555LB) Learjet 24

Sinds ruim een jaar is de nieuwe lounge 2 op Schiphol geopend voor publiek. Ter hoogte van de D-pier, op de eerste etage is een speeltoestel te vinden dat gemaakt is van een oud vliegtuig.
We waren toch in de buurt op weg naar Oshkosh in de VS en dus gingen we even op onderzoek uit! Je kunt er niet zomaar bijkomen. Je moet wel een instapkaart hebben voor een vlucht vanaf Schiphol. Het toestel bevindt zich achter het douane-gebied.

(N555LB) Learjet 24

Het gaat hier om een Learjet 24 die in 1968 gebouwd is. Het toestel heeft tot mei 1999 dienst gedaan het laatst als N555LB. Daarna is het in de woestijn in opslag gezet. Het constructienummer is 24-177. Vanaf 1968 hebben er een aantal registraties opgestaan, als eerste N321Q. Dan in 1975 N104MB tot het in 1982 heel kort N555LA werd. Vanaf dan is het de N555LB geworden, tot het eind van het luchtwaardige bestaan van dit toestel.

(N555LB) Learjet 24

De ontwerper van de nieuwe lounge op Schiphol heeft het in een zeecontainer naar Schiphol laten komen. Daar is de cockpit-sectie en het staartstuk gebruikt om er een speeltoestel voor kinderen van te maken. Sinds de opening is het een gewild klauterobject voor de kleine reizigers.

(N555LB) Learjet 24

15/07/2017 SP-WWW Eurocopter EC135P2+ en een nieuw geheim

No Comments

New Secret in de haven van Bergen (N) met de SP-WWW, 6 juli 2017 (foto: Hans Wannet)

We komen nog even terug op de SP-WWW, de helikopter die zondag 9 juli een tankstop maakte op Lelystad Airport. Via Flightradar24 was te zien dat de helikopter uit Bergen in Noorwegen was vertrokken. Maar we hebben nog een nieuw geheim ontdekt, a New Secret! 😉
Ik werd namelijk door Hans Wannet, een oplettende lezer van AirOnline.nl, er op geattendeerd dat de heli donderdag 6 juli 2017 te zien was van vanaf het schip MS Rotterdam, waarop hij op dat moment voer in de haven van Bergen in Noorwegen. Even na vijf uur in de middag kwam namelijk het gloednieuwe en zeer luxueuze jacht met de naam New Secret voorbijvaren. Op het helikopterdek van dit schip stond… juist ja, de SP-WWW!

SP-WWW Eurocopter EC135P2+ (Lelystad, 9 juli 2017)

Hans was zo vriendelijk om een foto daarvan op te sturen. Normaal publiceren we alleen eigen materiaal, maar hiervoor maken we graag een uitzondering!
Deze New Secret heeft een Nederlands tintje. Het schip is een Amels 242 Limited Edition. Een schip dat op de werf Amels in Vlissingen is gebouwd. Het is het tweede schip dat van dit model gebouwd is en het is net afgeleverd. De eerste vaart van het schip was richting de fjorden van Noorwegen.
Wat technische gegevens over dit exorbitant luxe schip; Het bootje is 74 meter lang. Het biedt plaats aan 12 passagiers. Daarvoor is dan ruimte voor 19 man personeel! Het schip kan maximaal 16,5 kn (30 km/u) varen en er is 165.000 liter brandstof aan boord. Daarmee zou ongeveer een 5.000 nm (9.200 km) gevaren kunnen worden. De masterbedroom heeft z’n eigen spa en er zijn vijf gastenverblijven met iedere een luxe inrichting. Op het onderste dek achteraan is een zwembad gesitueerd. Oh ja, en er is een helikopterdek… 🙂
De eigenaar van het schip is mij (vooralsnog) onbekend.

Henk Dijkstra Sr. vond dit bericht leuk

Focus@: D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 met zijn ontwerper Hanno Fischer

5 Comments

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

Registratie: D-EKUM
Type: Rhein-Westflug RW-3a
Constructienummer: RWF 2
Eigenaar: Hanno Fischer
Locatie: Mönchengladbach, 29 april 2017
Bijzonderheden: Dit voorjaar maakten we een vliegtripje van Vliegveld Hilversum naar het Duitse Mönchengladbach (EDLN). Op dit regionale veld staan tal van sportkisten en is een onderhoudsbedrijf gevestigd van ATR commuters, wat regelmatig exotische bezoekers oplevert. Toch gaat dit artikeltje daar niet over, het gaat over een oud Duits vliegtuig met zijn opmerkelijke eigenaar…

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane met Hanno Fischer

Nadat we geland waren en aanstalten maakten om de nodige hangaars af te struinen viel mijn blik al op een bijzonder kistje, een Multoplan! Van dit model had ik ooit eerder maar een enkel exemplaar gezien. En dat was dan alweer jaren geleden bij een vliegshow op Texel.
Helaas vertrok het toestelletje, zodat ik er geen foto van kon maken… op dat moment. Daar baalde ik een beetje van. Bij het aflopen van de diverse hangaars bleef het door mijn hoofd spelen. Jammer, geen plaatje… Zo het kistje ergens naar toe zijn? Zou het een lokaal vluchtje maken? En in dat geval, hoe lang zou het wegblijven?

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

Het geluk was echter aan mijn zijde deze dag! Ik had inmiddels mijn scanner aan staan en hoorde dat de D-EKUM, want daar hebben we het over, zich meldde om de landing in te zetten. Even later snorde het kistje op downwind en draaide in naar de in gebruik zijnde baan.

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane rolt uit na de landing

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

Nu stond ik er met mijn camera klaar voor! Ik wist van welke hangaar dit toestelletje vertrokken was en daar stond ik het dan ook op te wachten toen het van de baan af kwam taxiën. Dat leverde een paar mooie plaatjes op. De Monoplan bleef netjes pal voor mijn neus staan en zette de motor af.

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane stopt mooi vlak bij mme

Pas van dichtbij zie je hoe bijzonder dit vliegtuig is. De motor zit namelijk in het midden en de propeller zit in de staart verwerkt. Dit is een duwschroef, een configuratie die je maar hoogst zelden tegenkomt.

De bijzondere positie van de propeller is hier goed zichtbaar

Het kistje zag er verder onberispelijk uit en ik dacht bij mezelf, ik ga de piloot daar toch even mee complimenteren. Toen hij zijn headset af had gezet en zijn cockpitkap opendeed zag ik pas dat deze vlieger zeker niet meer tot de jongste behoorde. Toen ik hem aansprak bemerkte ik ook dat ik wel luid en duidelijk moest praten om me verstaanbaar te maken.

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

Op mijn complimenten antwoordde de vlieger dat hij het toestel zelf gebouwd had en dat hij sinds midden jaren ’50 er al mee vliegt…! De radertjes in mijn hersenen gingen even sneller draaien. Alle grijze luchtvaart-cellen in mijn bovenkmaer gingen open. Maar dit was toch een vliegtuig dat in serie is geproduceerd, geen zelfbouwtoestel of zo?!? Dat betekende dus dat ik een echte vliegtuigontwerper voor me had staan!

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

Ik had de eer kennis te maken met Hanno Fischer. Kort even iets over zijn levensgeschiedenis. Hanno Fischer is op 15 november 1924 geboren. Op dit moment is hij dus ruim 92 jaar! Daarmee is hij een van de, zo niet dé oudste actieve vlieger in Duitsland.

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

Levensloop

Als kind was Fischer al verzot op modelbouw en ging hij zweefvliegen. Het is niet vreemd dat Fischer tijdens de Tweede Wereldoorlog terechtkomt bij de Luftwaffe. Daar dient hij vanaf begin 1945 en vliegt op de Focke-Wulf FW190. Vlak voor het einde van de oorlog, op 1 mei 1945 wordt hij neergehaald tijdens een luchtgevecht met zeven Russiche Yak 3’s. Hij weet een geslaagde buiklanding te maken en raakt slechts licht gewond.
Zijn eenheid komt in de nadagen van de oorlog terecht op het eiland Sylt. Daar worden ze door de Engelsen overmeesterd. Fischer weet nog van het eiland af te komen door met een Messerschmitt Bf.108 te vluchten. Als dat toestel zonder brandstof komt te zitten, maakt hij voor de tweede keer in een week tijd een buiklanding. Nog enkele dagen duurt het voordat hij toch opgepakt wordt door de geallieerden en uiteindelijk in Frankrijk in een werkkamp wordt geplaatst. Tot februari 1948 verblijft hij daar als land- en fabrieksarbeider. Daarna wordt komt hij vrij en keert terug naar Duitsland.

Eerste serieproductie na de Tweede Wereldoorlog

Eenmaal in Duitsland zoekt Fischer zijn voormalige instructeur Toni Boretzki op. Met hem ontwerpt hij een motorloos vliegtuig de FiBo 2. Het was vanaf 1951 inmiddels toegestaan dat motorloze- of zweefvliegtuigen werden gebouwd in Duitsland. Daar voldeed men ook netjes aan. Of niet… In de zwever was namelijk achter de cockpit een compartiment gemaakt waar wel degelijk een motor in kon. De motor kon een propeller aandrijven die midden in de romp zat. Fischer had een 15 pk sterke DKW-motor gevonden die hierin paste.
De internationale gemeenschap controleerde echter op het verbod om motorvliegtuigen te bouwen. Telkens als men bij Fischer kwam controleren wist hij net op tijd de motor uit zijn vliegtuig te bouwen en voldeed hij aan het opgelegde verbod.
Het motortje was niet sterk genoeg om met het toestel te starten. Daarvoor moest het eerst met een auto gesleept worden om vervolgens met de motor aan verder te kunnen klimmen. Zo werd in 1953 door Hanno Fischer een illegale eerste vlucht gemaakt met een in Duitsland gebouwd motorvliegtuig.

Ontwikkeling RW-3

Nadat ook in 1955 het verbod om motorvliegtuigen te ontwikkelen en bouwen in Duitsland wordt opgeheven, richt Hanno Fischer zich niet meer op zijn motorzwever, maar op een nieuw ontwerp; de RW-3. Hiervoor had hij overigens al in 1954 de eerste schetsen gemaakt.
Hij begint vanuit huis zijn eigen bedrijfje genaamd Rhein-Westflug. Omdat bij het vrijgeven van het bouwverbod in Duitsland de vliegtuigconstructiebedrijven uit de grond te lijken schieten richt Fischer zich eerst alleen op de ontwikkeling van het toestel. Het bouwen wil hij dan later bij een ander bedrijf onderbrengen. Voor zijn Rhein-Westflug RW-3 kiest hij Rhein-Flugzeugbau GmbH als licentienemer voor de bouw. Later zal Fischer bij dit bedrijf in dienst treden en de technische leiding nemen.
Net als de FiBo 2 heeft de RW-3 een duwschroef en een motor in het midden van de romp. Er worden verschillende soorten Porsche-motoren gebruikt, variërend van 45 tot 75 pk. De eerste Porsche motoren waren echter te licht voor het toestel, waardoor de prestaties niet bijster goed waren.
De RW-3 kreeg als naam Multoplan mee. Dat moest de veelzijdigheid van het toestel aangeven. Het toestel was namelijk geschikt als motorzwever (RW-3-A1), les/reistoestel (RW-3-A2) of als aerobatickist (RW-3-A3). Er kon gevarieerd worden met de spanwijdte. Er konden twee vleugelstukken aangezet worden, waardoor de spanwijdte toenam van 11 naar 16 meter.
Op 3 juni 1956 maakt de eerste RW-3 zijn vlucht. Dit toestel was de D-EJAS. De pret is echter van korte duur want al op 21 juni van datzelfde jaar raakt dit toestel onherstelbaar beschadigd als het zonder motorvermogen op lage hoogte een steile bocht maakt en met de vleugel de grond raakt.
Er wordt zo snel mogelijk een tweede prototype in elkaar gezet, de D-EKUM. Dit toestel was op 8 november 1956 klaar.

D-EKUM Rhein-Westflug RW-3 Multoplane

En over ditzelfde toestel hebben we het hier! Het is al die tijd gebruikt voor testdoeleinden. Ook voor latere ontwerpen van Hanno Fischer. Van de RW-3 zijn in totaal 2 prototypes gemaakt en 25 serietoestellen.
De RW-3 Multoplan is uiteindelijk het eerste vliegtuig geworden dat na de Tweede Wereldoorlog ontwikkeld en in serie is gebouwd in Duitsland. Een unieke mijlpaal.
De D-EKUM is vermoedelijk momenteel het enige nog vliegend exemplaar ter wereld van de RW-3. Dit oude prototype is inmiddels voorzien van een 115 pk Rotaxmotor met meer vermogen. Ook is het instrumentarium meer up to date gebracht.

Het instrumentarium is in de loop der jaren wel gemoderniseerd

Andere werken van Fischer

In 1990 ben ik tijdens de vliegshow op Texel een van die 25 serietoestellen tegengekomen. Daar was de D-EIFF te zien. Dit toestel heeft als constructienummer RFB 009 en is in 1959 gebouwd. In 1996 is dit vliegtuig buiten gebruik gesteld en het is tegenwoordig te bewonderen in het Technikmuseum in Berlijn. Dit exemplaar had een Porsche motor van 75 pk.

D-EIFF Rhein Flugzeugbau RW3-P75 Multoplan hangt nu in het Technikmuseum in Berlijn (Texel 25 aug. 1995)

Hanno Fischer heeft hierna nog aan tal van luchtvaartuigen gewerkt. Zo is hij op het concept van de Mulltoplan doorgegaan en heeft de RFB Fantrainer ontwikkeld. De propeller is hier een zogenaamde duct fan. De propeller heeft daarbij doorgaans meer en kortere bladen dan een gewone propeller en draait in een soort cilinder. Hierdoor wordt vermogensverlies aan de tips van de propeller beperkt en kan de fan sneller draaien dan een gewone propeller. Zo’n Fantrainer ben ik in 1986 op Texel tegengekomen.

D-EATP Rhein-Flugzeugbau RFB Fantrainer 400, ook en ontwerp van Fischer (Texel 1986)

Still going strong

Met zijn 92 jaar is Hanno Fischer stil going strong. Het aantal patenten dat hij op zijn naam heeft staan is inmiddels indrukwekkend. De laatste jaren heeft hij gewerkt aan zogenaamde bodem-effect toestellen. Dit is een soort kruising tussen een hovercraft en een vliegtuig. Door de snelheid kan een dergelijk voertuig iets uit het water getild worden en zweeft op het bodem-effect. Op zijn Facebookpagina post Fischer nog regelmatig foto’s of filmpjes van vaarten/vluchten van deze toestellen, voornamelijk in het verre oosten.
Deze week haalde Fischer overigens nog de lokale kranten (lees HIER). Op maandag 19 juni 2017 maakte hij namelijk met de D-EKUM een noodlanding in een Duits korenveld. De motor hield er mee op en hij zag geen andere uitweg dan in de akker te landen. Dit gebeurde zonder verdere schade aan toestel of piloot. Maar ja, we weten inmiddels dat Hanno Fischer al sinds 1945 gespecialiseerd is in het landen buiten een vliegveld! 😉
Hopelijk is het euvel aan de Multoplan snel gevonden en kan deze krasse 92-jarie piloot met zijn eigen toestel weer het luchtruim kiezen.
Al met al een onverwachte en bijzondere ontmoeting met een echte luchtvaartlegende.

Boek

In 2016 is er een boekje verschenen met daarin het levensverhaal van Hanno Fischer. Uiteraard in het Duits geschreven. Het bevat gedetailleerde overzichten van alle toestellen waar Fischer aan gewerkt heeft. Een prima naslagwerk. Het boekje heet: Rhein-Flugzeugbau GmbH – Fischer Flugmechanik – 60 Jahre Luftfahrt-Entwicklungen von Hanno Fischer en is geschreven door Paul Zöller. Het is uitgegeven door Books on Demand, Norderstedt en heeft als ISBN-nummer 9783743118232.

Een leuk en informatief boekje over Hanno Fischer en zijn projecten

14/05/2017 Ballonvaarder David Levin overleden

No Comments

David Levin (1948 – 2017)

Ballonvaarder David Levin is overleden. David Levin was een vermaarde wedstrijdpiloot uit de VS die vele ballonwedstrijden heeft gewonnen.
David Levin was de enige ballonpiloot die zowel wereldkampioen geweest is bij hetelucht- als gasballonvaren. Daarnaast heeft hij de prestigieuze gasballonwedstrijd Gordon Bennett op zijn naam geschreven.
Sinds 1976 heeft David Levin bijna 4.800 vaaruren gemaakt. 1.100 waren daarvan met een gasballon. Daarnaast heeft hij zich sterk bijgedragen aan de ontwikkeling van de ballonsport.
In 2015 is David Levin door de Ballooning Commission van de Fédération Aéronautique Internationale (FAI) opgenomen in de Hall of Fame.
In 2001 stopte David Levin met actief wedstrijdvaren en sindsdien heeft hij tal van Europese en wereldkampioenschappen als Event Director begeleid. David Levin heeft ook een aantal keren bijgedragen aan het Nederlands/Belgisch Kampioenschap ballonvaren. Tijdens een van die gelegenheden, in Oudehaske 2005, heb ik als debriefer met David Levin samen mogen werken. Sabina heeft met hem een ballonvaart als vos voor de wedstrijd gemaakt. Aan beide momenten hebben we dierbare herinneringen.
We wensen alle nabestaanden en ballonvrienden sterkte bij dit verlies.

Een greep uit de lange lijst van de prestaties van David Levin:
– World Hot Air Balloon Champion in 1985.
– U.S. National Gas Balloon Champion in 1987, 1989 en 1993
– U.S. National Hot Air Balloon Champion in 1989
– World Gas Balloon Champion and Gordon Bennett winner in 1992
– Trans-Australia Balloon Challenge in 1988
– Canadian Open National Championship in 1990
– Alpine Balloon Trophy in Oostenrijk in 1994
– America’s Challenge Gas Balloon Race in 1996 en 2000

13/05/2017 Erg rustige Fly-in Groningen Airport Eelde (EHGG)

2 Comments

G-IENN Cirrus SR20

Zaterdag 13 mei 2017 werd op Groningen Airport Eelde een Fly-in gehouden. Vorig jaar werd dit evenement ook georganiseerd, toen was de opkomst prima te noemen, alsmede de geboden faciliteiten.

PH-CBN Reims/Cessna F172N Skyhawk II

Ook dit jaar leek het een soortgelijk georganiseerde Fly-in te kunnen worden. Voor €7,50 (exclusief separate kosten voor Air Traffic Controler-afhandeling…) kon een landing betaald worden en voor €7,75 pp. kon een lunch genuttigd worden in het restaurant Bites & Flights. Net als vorig jaar was aangekondigd dat een bezoek mogelijk was aan de op dit veld gevestigde Cirrus-dealer.

PH-3A5 Flight Design CT-2K

Kortom, de ingrediënten voor een geslaagde dag waren er. Alleen, net als met aandelenkoersen, resultaten uit het verleden geven geen garantie voor de toekomst…

D-ENEB Cirrus SR22T

Het aantal deelnemers aan de Fly-in viel ronduit tegen. Goed, het weer was misschien voor sommige vliegers te onvoorspelbaar met verwachtte buienactiviteit met mogelijk onweer. Maar al met al viel dat toch best mee. Vanaf Hilversum konden wij prima heen en weer naar Groningen Airport Eelde vliegen. De temperatuur was goed en af en toe kon de zonnebril ook nog op! 🙂

N217VA Piper PA-32R-301T Turbo Saratoga

D-EAWZ Reims/Cessna F172M Skyhawk II

Eenmaal geland bleek al snel dat de aantallen bezoekers van 2016 bij lange na niet gehaald zouden worden. We konden parkeren op het KILO-platform. Daar kunnen in totaal tegelijk niet meer dan een kist of 15-20 staan. Al met al heb ik 19 bezoekende Fly-in kisten geteld. En da’s nie veul…

PH-SCT Piper PA-28-161 Warrior II

Dan was er nog een kleine teleurstelling, door ongelukkige afstemming bleek er geen open huis te zijn bij de Cirrus-dealer op het veld. Er was daar niemand aanwezig! Gelukkig vond de havendienst het desalniettemin goed dat we even een kijkje gingen nemen bij Cirrus-hangaars. Een flink deel van de aanwezige kisten kon toch gespot worden.

Overzicht van de aanwezige Cirrus toestellen

Leukste bezoeker

De trofee voor de leukste kist vandaag ging niet naar een Fly-in bezoeker, maar naar een kist die al op het platform aanwezig was, de D-ISGS. Dit is een Vulcanair AP68TP–600 A Viator. Een bijzonder zeldzame kist! Dit toestel zullen we nog een keer apart bespreken op AirOnline.nl.

D-ISGS Vulcanair AP68TP–600 A Viator

Overig verkeer

Qua overige verkeer was het ook erg stil op deze luchthaven. Van de NNAC vloog de PH-KDN. Deze Cessna 172 is hier gebaseerd.

PH-KDN Reims/Cessna F172N Skyhawk II

De enige leuke kist die buiten de Fly-in om binnenkwam was de N550F. Dit kleine bizjetje taxiede naar het platform voor de General Aviation-terminal en werd vervolgens snel daarna naar binnengereden.

N550F Eclipse Aviation Eclipse EA500

Op datzelfde platform staat de traumaheli “Lifeliner4”. De PH-MMT kwam een paar keer in actie deze dag.

PH-MMT Eurocopter EC135 P2+

RT

De term voor communicatie tussen vliegtuigen en verkeersleiding heet Radio Telefonie, afgekort RT. Daar mag ik altijd graag naar luisteren, via mijn scannertje of natuurlijk live als we aan het vliegen zijn. Het helt vaak om al vooruit te weten wat er komen gaat. Voor spotters handig, maar uiteraard ook voor piloten essentieel.
Vandaag een opmerkelijk stukje ultra-compacte communicatie tussen ons vliegtuig en Dutch Mill. Dutch Mill is de militaire verkeersleiding die grofweg over het oostelijk deel van ons land waakt. Na de start op Hilversum met de PH-SKC schakelden we hiernaar over voor Flight information Service. Dat verliep zo:
PH-SKC: Dutch Mill, Papa Hotel Sierra Kilo Charlie, juist airborne Hilversum.
Dutch Mill: Kilo Charlie.
PH-SKC: Kilo Charlie is a Cessna 172, 1.200 ft, VFR Hilversum to Groningen, estimating Groningen at 35, standing by on your frequency.
Dutch Mill: one-zero-zero-eight.
…en dat was het! 😉 . Nu hoef je natuurlijk niet als controller te vragen of de piloot goed geslapen heeft ofzo, maar een beetje meer communicatie wordt best op prijs gesteld. Goed, er zijn onderzoeken die beweren dat vrouwen per dag zo’n 20.000 woorden spreken tegen mannen die er slechts 7.000 gebruiken. Het mag duidelijk zijn dat er deze ochtend een mannelijke verkeersleider bij Dutch Mill zat die kennelijk al dicht tegen de 7.000 aan zat…

Huh! Hadden we Dutch Mill nou goed gehoord?!?

Ook op Groningen Airport Eelde heb ik het radioverkeer een beetje beluisterd. Wat daarbij opviel is dat een aantal piloten op een gecontroleerd veld als dit niet de startprocedure weten. Men roept als eerste op via de frequentie van de toren, waar men ook op binnen is gekomen. Dat is niet de bedoeling, daarvoor is een aparte delivery-frequentie. Hierop doet men de radiocheck en krijgt men toestemming om de motor te starten. Pas daarna gaat men over naar de toren voor het taxiën.
Deze procedure wordt in veel RT-opleidingen zo geoefend. Ik weet dat uit eigen ervaring. Toch hebben een aantal vliegers dit niet op het netvlies en roepen op de verkeerde frequentie op. De toren op Groningen Airport Eelde nam dit telkenmale soepel op en verwees de vlieger naar de delivery-frequentie met de woorden “tot zo!!”

Deelnemerslijst Fly-in

Reg. Type
D-EAWZ Reims/Cessna F172M Skyhawk II
D-ENEB Cirrus SR22T
G-IENN Cirrus SR20
N202AS Piper PA-28-180 Cherokee Challenger
N217VA Piper PA-32R-301T Turbo Saratoga
PH-3A5 Flight Design CT-2K
PH-3A9 Flight Design CT-2K
PH-3H4 Urban Air UFM-13 Lambada
PH-4E3 Comco-Ikarus C42B
PH-4F2 Aerospool Dynamic WT9
PH-ARC Socata TB-10 Tobago
PH-CBN Reims/Cessna F172N Skyhawk II
PH-JBC Reims/Cessna F172M II
PH-JBH Reims/Cessna F172M Skyhawk
PH-JPO Reims/Cessna F172N Skyhawk II
PH-LFB Cessna 172P Skyhawk
PH-SCT Piper PA-28-161 Warrior II
PH-SKC Reims/Cessna F172N Skyhawk II
PH-WCM Reims/Cessna F.172M Skyhawk II

Al met al kunnen we constateren dat een Fly-in op deze manier niet een lang leven beschoren zal zijn. Als organisaties op het vliegveld niet samenwerken om het tot een aantrekkelijk evenementje te maken zullen ook een volgende keer wegblijven. De ingrediënten zijn er. Je zou bijvoorbeeld nog kunnen denken aan een open dag bij de vliegclub, presentatie van de traumaheliorganisatie, demo van de brandweer, bezoekje aan de toren, presentatie van bedrijven in een ruimte bij het restaurant, etc.
Ook is publiciteit essentieel. Op de social media is er naar mijn beeld weinig aandacht gegenereerd voor deze Fly-in. Jammer, een gemiste kans!
Bij het vertrek met de PH-SKC rond 15:00u stond er welgeteld nog één ultralight op het platform. Wij hebben dan ook gevoelsmatig maar het spreekwoordelijke licht uitgedaan…

PH-3H4 Urban Air UFM-13 Lambada

Foto’s in groter formaat zien? Klik dan HIER en scrol naar Eelde met de datum 13 mei 2017.

01/05/2017 Dames met rokjes, pas op! Technasium Helen Parkhurst presenteert ontwerpen spottersplaats Lelystad Airport

No Comments

Helen Parkhurst Technasium – Almere

Op 1 mei, de dag van de arbeid, was het tijd om eens te kijken welke noeste arbeid de leerlingen van het Helen Parkhurst Technasium hebben verricht bij hun project voor een ontwerp van een spottersplaats op Lelystad Airport.
Eerder dit jaar zijn een aantal Technasia in de regio gevraagd om na te denken over een spottersplaats bij de uitbreiding van de luchthaven Lelystad. De opdrachtgevers hierbij waren de bouwer Dura Vermeer, Lelystad Airport zelf en de gemeente Lelystad. Het einddoel moest een korte presentatie (pitch) worden met uitleg bij een maquette van het voorstel.
De eerstejaars leerlingen van het Helen Parkhurst Technasium dachten bij de opdracht als eerste aan de wensen van de spotters zelf. Om die wensen te inventariseren heb ik op 3 maart jl. een presentatie gegeven voor de leerlingen om te vertellen wat een spotter op Lelystad Airport zoal doet. Collega spotter Kevin Regterink heeft een soortgelijke presentatie gegeven.

Uitleg over spotten op 3 maart 2017

Vervolgens zijn de leerlingen nog zelf op Lelystad Airport geweest. Op 10 maart bezochten zij het Aviodrome en mocht een select gezelschap even in de toren kijken.

Leerlingen Technasium Helen Parkhurst Almere bezoeken Lelystad Airport

In de tijd tot nu is er nagedacht over een Programma van Eisen (PvE) en een ontwerp. Daarbij is in groepjes van vier leerlingen gewerkt zodat er uiteindelijk maar liefst 14 voorstellen het daglicht zagen.
Als research hebben de leerlingen onder andere op internet gezocht naar andere spottersplaatsen. Zo heeft men informatie gevonden over Londen Heathrow, Eindhoven, Texel en zelfs Sint-Maarten.

Docent Gerrit van der Heide laat zich informeren door groep 5

Op maandagochtend 1 mei, de eerste les na twee weken vakantie, was het dan zo ver. De docenten Davey Tang (Wiskunde) en Gerrit van der Heide (Lichamelijke Opvoeding) hadden Kevin en mij uitgenodigd om de presentaties en maquettes met hen samen te beoordelen.

Docent Davey Tang beoordeelt de maquette van groep 7

In twee lesuren werden alle 14 maquettes bekeken en beoordeeld. Dat gebeurde aan de hand van een zevental vaste vragen:

De Maquette en de Pitch
1. Is de maquette een netjes afgewerkt product?
2. Heeft de maquette voldoende realiteitszin?
(zou het in aanmerking komen werkelijk gebouwd te worden)
3. Is de toelichting en de pitch duidelijk en met overtuiging gedaan?
4. Vertegenwoordigt de maquette een plaats waar een spotter in de toekomst graag zou willen zijn om goed te kunnen spotten?

Toetsing aan Programma van eisen
5. Zijn de kenmerken originaliteit en passend in de landschappelijke omgeving in het ontwerp terug te vinden?
6. Zijn de spotterswensen (vrije kijklijnen, zicht op landingsbaan/terminal enz. gerealiseerd?
7. Voldoet de maquette aan bijkomend gewenst comfort zoals toegankelijkheid (ook voor gehandicapten), onderdak, natje/droogje?

De Maquettes

Om niemand te kort te doen zal ik kort hier per maquette een of meerder foto’s tonen en een korte toelichting geven. Het lijkt wellicht veel, maar het is best aardig om even bij stil te staan lijkt me!

Groep 1

De maquette van groep 1 is door dames samengesteld. De basis is een toren in een beker-vorm. Er wordt dus de hoogte opgezocht. Natuurlijk moet de toren niet hoger worden dan is toegestaan en misschien vormt dat een beperking. Toch is het ontwerp leuk en in detail uitgevoerd. Er is een lift voorzien voor minder validen.

Groep 1 met drie trotse dames

Op de eerste etage is ruimte voor informatiemateriaal over vliegtuigen en de luchthaven. Het dak van de toren is met gras bedekt, duurzaam dus! De maquette was net voor de les nog een beetje in verval geraakt. Met kunst en vliegwerk was dat nog net op tijd hersteld.

De toren van groep 1

Moodboard voor ideeën bij groep 1

Grappig detail is dat de toren op schaal 1:29 is. Op mijn vraag waarom kwam als antwoord dat er even iets fout was gegaan en dat het toen 1:29 was geworden. Ik zeg prima!

Groep 2

Ook groep 2 ging de hoogte in. Wel vier lagen, in totaal zo’n 12 meter! Wellicht is dat een beetje te hoog voor de luchthaven, misschien zijn twee of drie lagen ook realiseerbaar.

Groep 2 weet het goed te verkopen!

Voor de toren zijn vrolijke kleuren gebruikt. En de plateaus moesten eigenlijk rond afgewerkt zijn, maar dat lukte helaas technisch even niet.

De toren van groep 2 heeft vrolijke kleuren

Voor de afmetingen heeft groep 2 een aparte bouwtekening gemaakt. Kan men meteen met de bouw aan de slag lijkt me!

Bouwtekening van groep 2

Groep 3

Humor heeft groep 3 zeker. En dat naast een goed idee.

Groep 3, duimen omhoog!

Zij hebben een cirkelvormig platform gemaakt met een doorzichtige vloer. Als service waarschuwen ze met een bord. Maar waar waarschuwen ze eigenlijk voor?!? Moeten spotters oppassen voor vrouwen met rokjes? Of moeten vrouwen met rokjes juist opletten?!? Hoe dan ook, het detail is hilarisch! Top gedaan 🙂

Pas op! Vrouwen met rokjes

Dit ontwerp lijkt me zeker realiseerbaar. Ik moet dan bijvoorbeeld denken aan de spottersplek op Bern-Belp in Zwitserland. Daar is ook een soort ronde kegel op hoogte vanwaar spotters het vliegveld kunnen overzien. Het heeft dan wel geen doorzichtige vloer. Door een schuine loopbaan te nemen kunnen ook rolstoelen boven komen zonder een lift. En regent het, dan kun je onder het plateau op een bankje droog zitten.

Prima ontwerp!

Groep 4

Bij groep 4 pakt men het groot aan. Deze groep bouwt een oud vliegtuig om tot spottersplaats. Het toestel wordt aan de vliegveldzijde opengewerkt zodat je vrij zicht hebt op de landingsbaan.
Achter in het toestel is een ruimte voorzien als uitgiftepunt voor catering. Dus aan een natje en droogje is gedacht.

Groep 4 was een vrolijke groep!

Dit is een aansprekend ontwerp. Er zijn tegenwoordig genoeg vliegtuigen die afgedankt worden en hiervoor gebruikt zouden kunnen worden. Zeker als de baan straks 2.500m lang is kan er prima een groot vliegtuig op zijn laatste vlucht op Lelystad Airport landen en dan als spottersplaats worden omgebouwd.

Vliegtuig ombouwen tot spottersplaats

De toegang naar het vliegtuig is voorzien met een trap en een loopbrug. Voor iedereen toegankelijk dus!

Vliegtuig van groep 4

Groep 5

In groep 5 heeft men flink “out of the box” gedacht. Deze groep heeft twee aparte spotterslocaties bedacht, aan beide zijden van de baan.

Groep 5 met hun twee locaties en de loopbrug er tussen

Om van de ene naar de andere locatie te komen is er een enorme loopband voorzien. Eh… dat wordt dan een band van bijna 2,5 kilometer!!!

De twee locaties waren wel mooi gedetailleerd uitgevoerd.

Ondanks dat de twee locaties er mooi gedetailleerd en netjes uitzagen is dit helaas niet een erg realistisch ontwerp, maar het is wel creatief bedacht!

Groep 6

Het idee van groep 6 was relatief eenvoudig, maar daardoor goed realiseerbaar. Ook in dit ontwerp is de hoogte gekozen, zo’n 2,4 meter. Er is een overdekt gedeelte waar wellicht ook een horeca uitgiftepunt kan komen.

Groep 6 met een eenvoudig, maar praktisch ontwerp

Door dit ontwerp schuin te plaatsten kan zowel goed naar links als naar rechts langs de startbaan gekeken worden.

Uitzicht naar links en rechts

Naast bankjes is gedacht aan prullenbakken. Ook hier is een schuin looppad voorzien voor rolstoelen.

Groep 7

Groep 7 heeft zich binnen de school laten inspireren. Men heeft gekozen voor diverse blokken op diverse hoogtes. Het idee hiervoor vond men in de entreehal van de school. Daar zijn namelijk ook blokken van diverse afmetingen neergezet. Hierdoor ontstaat een speels object.

Deze blokken waren inspiratie voor groep 7

Naast de blokken is er ook gedacht aan een toilet. Prima idee! Let ook even op de vliegtuigen die op de deuren van het toilet zijn aangebracht. Een erg leuk detail!

Zo zijn de blokken in de spottersplaats vertaald. Let ook op de toiletdeuren!

Groep 8

Groep 8 heeft er veel werk van gemaakt. Het resultaat is een prachtige maquette. Aan ieder detail is gedacht. En voor de details is weer netjes een legenda gemaakt. Alles wordt zo makkelijk en snel duidelijk.

De dames van groep 8 bij hun prachtige ontwerp

Dit ontwerp is in een bocht uitgevoerd. Het zou goed bij de taxibaan kunnen staan. Hierdoor ontstaat de mogelijkheid om vliegtuigen niet alleen van opzij, maar ook van voren of achteren te fotograferen. Erg leuk! Dat kan mooie foto’s opleveren!

Veel details

De legenda

Dit voorstel heeft verrekijkers voorzien, een informatiebord en een roltrap.

Groep 9

Het ontwerp van groep 9 was niet zeer verrassend, maar wel functioneel. Er was bijvoorbeeld gedacht aan gaten in het hek om je camera doorheen te kunnen steken.

Groep 9 met hun ontwerp

Ook is er een verhoging voorzien, zodat je over het hek heen kunt fotograferen. Makkelijk, hoef je zelf geen trapje meer mee te nemen.

De gaten in het hek zijn goed zichtbaar, net als het trapje naar het verhoogde plateau.

Groep 10

In groep 10 zaten de mannen van de techniek. Zij hadden een verhoogde spottersplaats gemaakt met tal van technische snufjes.

Groep 10, de mannen van de techniek

Op het dak staat een radar om de naderende vliegtuigen waar te nemen. In het midden is een beeldscherm geplaatst waarop de aankomsten en vertrekken worden aangekondigd. Ook hangen er speakers om de communicatie van de verkeersleiding met de vliegtuigen te horen.

De hi-tec spottersplek. Klaar voor de toekomst!

Om het dan nog helemaal af te maken is er ook nog gratis WiFi voorzien. Kan de spotter meteen op de social media melden als er een speciaal vliegtuig in aantocht is!
Dit is een spottersplaats die op de toekomst is voorbereid.

Groep 11

Van groep 11 helaas geen groepsfoto, sorry guys! Wel een plaatje van hun ontwerp. Ook hier weer een spottersplaats in de hoogte. Maar dit ontwerp heeft iets bijzonders; ligstoelen! Hoe comfortabel kan het spotten worden?!? In afwachting van weer een nieuw vliegtuig je je op deze plek heerlijk relaxed in een ligstoel liggen. Moet het natuurlijk wel droog en lekker warm zijn, detail nietwaar! 😉 Leuk bedacht!

De maquette van groep 11 met de ligstoelen

Groep 12

Een erg nette maquette werd in elkaargezet door groep 12. Alles zag er keurig uit, met veel oog voor detail. Deze spottersplek bestaat uit twee delen, beneden en boven.

Groep 12 met hun gedetailleerde bar

Het benedendeel is uitgerust met een restaurantgedeelte met een mooie bar. Bij deze bar hangt zelf de prijslijst al aan de wand.

Strak uitgevoerde maquette

Achterin hangt al de prijslijst

Als je goed kijkt wat er zoal te koop is, dan is dat naast patat, soep, brood, cola en een kaasbuger ook een iPhone 6S te koop! Kost maar € 1.000,-! 😉

Groep 13

In groep 13 rammelde de maquette nog een beetje. Dat kwam met name omdat het hier om een mobiele spottersplaats gaat. Alles kon uit elkaar (of zat niet aan elkaar) zodat het gedurende de dag op een ander plek op de luchthaven geplaatst kon worden. Op zich uniek en enig in de wereld als dit uitgevoerd gaat worden.

De mobiele spottersplek van groep 13

De mannen hadden alleen nog niet helemaal nagedacht over wie dat dan moest verplaatsen en wie de kosten daarvoor steeds moest dragen. Als concept daarom een origineel idee, maar in de praktijk lastig haalbaar.

Wel was er aan een toilet gedacht bij de mobiele spottersplaats

Groep 14

De laatste groep, groep 14, heeft het zich qua vorm niet makkelijk gemaakt. Zij kozen voor een zeshoekige uitvoering. Op de maquette lijkt het allemaal opgetrokken uit gesloten muren, maar dat moet vooral veel glas worden. Voor een beter uitzicht is er een verhoogd plateau gemaakt.

Groep 14 achter hun ontwerp

Zeshoekig ontwerp met een uitkijkpost

Conclusie

Het was er leuk om te zien wat deze leerlingen van hun opdracht gemaakt hebben. De maquettes verschilden hier en daar in uitvoering. De ene was gedetailleerder dan de ander. Bij de ene liep alles netjes recht, bij de ander ietwat meer schots en scheef.

Technasiumlokaal

Ook de presentaties verschilden. Een aantal groepen wisten hun verhaal goed te “verkopen”, meestal ondersteund met een korte Powerpoint presentatie. Maar er waren ook groepjes waar de samenwerking in de presentatie wat minder soepel liep.
Als spotter heb ik zeker onderdelen in de ontwerpen gezien en gehoord die mij aanspreken. Ook is door de leerlingen goed nagedacht over de locaties van de spottersplekken. Er was doorgaans gekozen voor een plek dichtbij de nieuwe terminal of aan de bestaande kant van het vliegveld. Dit laatste om dan een goede positie ten opzicht van de zon te creëren.
Als al deze 14 ontwerpen tot één plek zouden worden samengesmolten, dan hebben we de beste, mooiste en meest geavanceerde spottersplek ter wereld te pakken!

Hoe nu verder?

Zover ik begrepen heb is er momenteel geen actief contact met de opdrachtgevers vanuit de school omtrent een vervolg van dit project. Dat vind ik opmerkelijk en zou erg jammer zijn! Ik zou het Helen Parkhurst daarom op het hart willen drukken om snel met bijvoorbeeld Dura Vermeer, de bouwer, contact te zoeken. Ik kan me namelijk voorstellen dat de ontwerpen vanuit andere Technasia in de regio naast elkaar gezet worden en door de opdrachtgevers beoordeeld gaan worden. Als ik partijen daarbij op een manier kan ondersteunen, dan hoor ik dat graag!

Opdrachtgever

Tot slot dank aan alle leerlingen van deze eerstejaars groep van het Technasium. Dank voor jullie presentaties en voor de interesse in mijn hobby!

16/04/2017 Vrolijk Pasen!

No Comments

Vrolijk Pasen!

14/04/2017 Mini Hoogvliegersdag op Lelystad Airport

1 Comment

PH-ISL Reims-Cessna F172M Skyhawk met de rode Ferrari voor de terugreis

Jaarlijks organiseert de Stichting Hoogvliegers – in samenwerking met de KLM Aeroclub – op Lelystad Airport een Grote Hoogvliegersdag. Daarbij laten zij kinderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken kennis maken met de luchtvaart en biedt men hen belangeloos een rondvlucht aan. Dit jaar staat zo’n (besloten) dag gepland in juni.

Hoogvliegers-truck

Hoogvliegers-truck

Deze truck is speciaal voorzien van paintbrush schilderingen met vliegtuigen

Vandaag een mini-Hoogvliegersdag. Speciaal voor één Hoogvlieger werd een mooie dag in elkaar gezet. Daarbij kwam de Hoogvlieger aan met drie grote trucks. Twee daarvan waren uitgedost met grote Hoogvlieger-titels. Als begeleiding reden er een viertal motoragenten mee die met hun zwaailichten en sirenes ruimbaan verzorgden voor deze mooie stoet.

Motoragent voor begeleiding van Hoogvliegers-trucks

Bij de KLM Aeroclub werd uitgestapt. Daar stond de PH-ISL van Singles & Twins klaar voor een rondvlucht.

Hoogvliegers-truck

Er was belangstelling bij van de regionale Friese TV-zenders Omrop Fryslân en Omroep Súdwest. De PH-ISL ging eerst met de Hoogvlieger en een cameraploeg de lucht in voor enige beelden op hoogte. Daarbij maakte men een kort circuitje om vervolgens weer te landen.

PH-ISL Reims-Cessna F172M Skyhawk landt met de cameraploeg aan boord

Vervolgens vertrok de PH-ISL voor een tweede keer, nu met vier personen voor een langere rondvlucht. Daarbij werd via Lelystad, Enkhuizen en Stavoren richting Friesland gevlogen.
Voor de thuisreis stond bij de KLM Aeroclub een prachtig rode Ferrari klaar. Geen slecht vervoermiddel voor een vrijdagmiddag lijkt me.

De Ferrari staat al klaar

Geen twijfel mogelijk dat het de Stichting Hoogvliegers wederom gelukt is om iemand, die dat juist verdient, een fantastische dag te bezorgen!

PH-ISL Reims-Cessna F172M Skyhawk vertrekt voor de tweede. langere rondvlucht

PH-ISL Reims-Cessna F172M Skyhawk is airbornemet de Hoogvlieger

Bezoekers

Al op donderdag was de Britse Socata TB-20 Trinidad G-FFTI binnengekomen. In de middag vertrok deze kist weer huiswaarts. De twee inzittenden hadden netjes een zwemvestje om, wat duidt op een oversteek van de Noordzee.

G-FFTI Socata TB-20 Trinidad

De OH-PNX kwam binnen voor een tankstop. De Chieftain vertrok na een korte rustperiode weer naar de thuisbasis Antwerpen.

OH-PNX Piper PA-31-350 Chieftain

Vanaf Teuge verscheen de PH-PPG. Deze Cirrus SR20 komt bij mijn weten niet vaak op Lelystad. Vandaag voor de verandering wel!

PH-PPG Cirrus SR20 g2

Lokaal verkeer

De PH-ZWS van Leaseweb maakte vandaag een aantal lokale vluchten. Bij een van deze vlucht was de voorste passagier zo klein dat hij maar net over het randje naar buiten kon kijken. Lijkt me geen probleem, aangezien je met dit toestel ook prima ondersteboven kan vliegen. Dan kun je, ongeacht je lengte, prima en onbelemmerd naar beneden kijken! 😉

PH-ZWS Extra EA-300/LT met een kleine passagier voorin

De N435CD is een Cirrus die niet vaak vliegt. Vandaag vertrok het toestel voor een vlucht naar Eelde. Daar zit ook de dealer van Cirrus.

N435CD Cirrus SR22 g2

De Tecnam PH-3P6 hoort bij Zelf Vliegen thuis. Ook dit kistje vliegt maar weinig. Dit model Tecnam is een ultralight met een intrekbaar landingsgestel. Een versie die je in Nederland ziet zo veel ziet.

PH-3P6 Tecnam P-92 Echo 2000 RG

Deze Tecnam is overigens te koop. Voor € 49.500,- (excl. BTW) mag het toestel van eigenaar wisselen. Daarvoor krijg je dan een toestel uit 2002 met 700 ervaringsuren.

PH-3P6 Tecnam P-92 Echo 2000 RG trekt de wieltjes in

De PH-DBO is een zelfbouwkist. Een Lancair 360 om precies te zijn. De registratie verklapt een beetje wie de eigenaar is, Douwe de Boer. Vandaag maakte de PH-DBO met de bouwer/eigenaar een lokale vlucht van een uurtje.

PH-DBO Lancair-360

Foto’s in groter formaat zien? Klik dan HIER en scrol naar Lelystad Airport met de datum 14 april 2017.

02/04/2017 Luchtvaartbeurs in het Aviodrome op Lelystad Airprort

1 Comment

Luchtvaartbeurs Aviodrome

Vandaag (2 april 2017) werd een luchtvaartbeurs in het Aviodrome georganiseerd. Tussen 10:00 en 17:00u kon een grote variëteit aan verzamelobjecten op gebied van de luchtvaart bekeken worden. Er waren stands met boeken, oude onderdelen, foto’s, kaarten etc. Ook kon men zich oriënteren op bijvoorbeeld vlieglessen of parachutespringen.

Luchtvaartbeurs Aviodrome

Er waren tafels ingericht in een aparte zaal van het Aviodrome en gedeeltelijk tussen de collectie van het museum zelf. Altijd leuk om even langs te dwalen. Er is meestal voor eenieder wel wat te vinden.
In het Aviodrome is momenteel ook een kleine expositie ingericht met luchtvaartschilderijen. Deze dag werd zelfs een schilderij onthuld. Dat ging op een bijzondere wijze.
Een re-enactor van Schlasta 6 verrichtte de onthulling door met een sabel het doek van het schilderij af te tillen. Schlasta 6 is een groep acteurs die de tijd van de Eerste Wereldoorlog nabootsen. Dat doen zij door middel van kleding en uitrusting, maar binnenkort ook door een heuse replica van een Halberstadt CL.4. Dit was een bommenwerper uit die tijd.

Onthulling Schilderij van Henk Uitslag – Halberstadt CL4

Niet toevallig dat juist leden van de historische groep Schlasta 6 de onthulling verrichtten. Op het schilderij staat namelijk ook een Halberstadt CL.4 afgebeeld.

Schilderij van Henk Uitslag – Halberstadt CL4

Het schilderij is overigens gemaakt door de luchtvaartschilder Henk Uitslag. Het is olieverf op doek en is te koop voor €1.950,- (zonder lijst). Meer werk van Henk Uitslag is te vinden op zijn site www.henkuitslag.com. De groep Schlasta 6 heeft digitale prints van dit doek laten maken, eveneens voor de verkoop.
In het kader van “nu we er toch zijn…” ook even een rondje door het museum gemaakt. Op zoek naar een paar wetenswaardigheden die het vermelden waard zijn. Die hebben we gevonden!

N1247 Nieuport 11 C1 Replica

Als eerste de Nieuport C11. Ik had dit kistje nog niet eerde gefotografeerd. Deze replica van een dubbeldekker uit de Eerste Wereldoorlog was eerst onderdeel van de automobielcollectie van Louwman. Tegenwoordig staat het toestel in het Aviodrome. Het staat bij de Fokker DR1 replica.

152/17 Fokker DR1 replica

De Fokker S.IV bevindt zich nog in een niet voltooide restauratie. Deze originele Fokker S.IV met c/n 108 is in de Tweede Wereldoorlog bewaard gebleven bij de TU Delft. Een langjarige restauratie wordt uitgevoerd in het Aviodrome.

Aan de (PH-SIV) Fokker S.IV replica moet nog veel gebeurenEN

De Douglas DC-3 Dakota “PH-TCB” is van haar vleugels ontdaan. Het toestel is een beetje aan de kant gezet om ruimte te creëren voor een nieuw tijdelijk onderdeel in het museum.

G-BVOL (PH-TCB) Douglas DC-3 Dakota

Ditzelfde geldt voor de gele North American Harvard. Dit toestel heeft als B-73 bij de luchtmacht gevlogen. Het toestel heeft geen registratie meer en draagt de nam Cathy.

(B-73) North American AT-16 Harvard

Ook een beetje aan de kant stond de PH-NDC. Dit is het prototype van de Fokker S.12. De Fokker S.12 is een Fokker S.11 met een neuswiel. Het is niet in Nederland in productie genomen, alleen in Brazilië heeft een kleine productie plaatsgevonden bij Fokker Industria Aeronautica.

PH-NDC Fokker S-12 prototype

Omdat het prachtig weer was heb ik ook even buiten een paar plaatjes gemaakt. Wat daarbij opvalt is dat een paar kisten inmiddels erg te lijden hebben onder de weersinvloeden. Ik doel dan op de Lockheed Neptune en de Douglas DC-4. Beide toestellen beginnen er verweerd uit te zien. Bij de Neptune komen de oude KLM-kleuren op sommige plekken weer naar boven.

De verf op de NL-316 Douglas C-54A-5-DO (DC-4) Skymaster begint te vervagen

Hopelijk weet men binnen het Aviodrome middelen vrij te maken om de collectie op peil te houden. Dit is geen gemakkelijk taak lijkt me, maar de toestellen vertegenwoordigen een historische waarde voor Nederland en moeten gekoesterd worden.

De 210 Lockheed SP-2H Neptune begint ook te bladderen

De oude kleuren van de KLM-bedrijfsschool worden weer zichtbaar

Vogels hebben vrij spel op de staart van de Neptune

De Fokker F-27 Friendship stond er vandaag subliem bij. Strak in het zonnetje voor het fraaie oude stationsgebouw. Een plaatje dat zomaar uit de jaren ’60 had kunnen komen. Toch echt in 2017 te zien!

PH-FHF Fokker F27-100 Friendship voor het oude stationsgebouw van Shiphol-Oost

In de T-2 hangaar is men nog altijd druk met het realiseren van een tweetal replica’s. De Spyker V.2 en de Van Berkel W.A. Bij beide kisten is men nu bezig de vleugels met linnen te bespannen.

W.57 Van Berkel WA replica

Een van de vleugels van de W.57 Van Berkel WA replica wordt met linnen bespannen

Ook is de romp van de Spyker inmiddels van doek voorzien. De originele 80 pk sterke Thulin motor ligt al te wachten om gemonteerd te worden. Het wordt dan wel een Spyker replica, maar er zitten wel degelijk originele onderdelen op!

Spyker Trompenburg V.2 replica

Ook van de Spyker worden de vleugels bekleed.

De originele Thulin motor van 80 pk voor de Spyker V.2

Barry Hofland, Henk Uitslag Aviation Art vonden dit bericht leuk

Older Entries

%d bloggers liken dit: