Homebuilt

Project Spitfire “cleared to land”

N7612 Supermarine Spitfire Mk26B van Project Spitfire hier op Oshkosh 2011

Lelystad Airport, 3 november 2020 – De Stichting Project Spitfire heeft als motto “Herinneren, Begrijpen, Beleven” En aan dat motto geeft deze stichting vorm door de aanschaf van een Supermarine Spitfire Mk.26B. Dit is een tweezits zelfbouwtoestel op 90% (89,5 % om exact te zijn…) van de ware grootte van een Spitfire.

Stichting Project Spitfire
Herinneren
Met Project Spitfire gaat de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog niet verloren. Met name aan de kritieke fase rond “The Battle of Britain”, de Nederlandse inbreng binnen het 322 squadron en snelgroeiende rol van vrouwen binnen de Royal Air Force wordt aandacht besteed. Dat doet men onder andere door het gaan verzorgen van lezingen.

Begrijpen
Project Spitfire gaat zich inspannen inzicht te geven in de sterke en zwakke punten van het ontwerp van de Spermarine Spitfire. Dat kan onder andere door op scholen aan te sluiten bij het vak natuurkunde om zo te leren begrijpen hoe het komt dat een vliegtuig vliegt, waarom de Spitfire bijvoorbeeld sneller was dan de Hurricane en waarom de Spitfire zijn kenmerkende vleugelvorm heeft.

Beleven
Met het eigen toestel hoopt de Stichting Project Spitfire aan vliegevenementen, demonstraties en herdenkingsvluchten deel te kunnen gaan nemen. Ook kunnen geïnteresseerde piloten zich aansluiten om zelf met het toestel te vliegen. En omdat dit een tweezitter is kunnen ook niet-gebrevetteerde mede-eigenaren meevliegen. De stichting stelt nadrukkelijk dat commerciële vluchten met dit toestel niet zijn toegestaan. Het idee is om jaarlijks rond de 200 uur met het toestel te gaan vliegen.

Fondsen

De financiering van dit project wordt gerealiseerd door donateurs. Verder kan er een Deeltijd Eigendom Certificaat vanaf € 500,- aangeschaft worden. Daarvoor kan binnen 18 maanden na aanschaf een half uur meegevlogen worden. Daarnaast draagt de eigenaar van het certificaat met € 8,- per maand bij aan de stalling, onderhoud en verzekering van het toestel.
Bij grote donaties of hogere bedragen voor certificaten zijn langere vluchten te verkrijgen. Dit bijvoorbeeld in de vorm van arrangementen naar Texel of Duxford inclusief bezoek aan het Imperial War Museum aldaar.
Ook het geven van clinics aan bedrijven die al een half jaar een bijdrage leveren is mogelijk. Met een quiz na afloop zijn dan vluchten met de Spitfire te winnen.
Ten slotte is crowdfunding opgestart via geldvoorelkaar.nl. Dat is met name voor de aanschaf van het toestel. De begroting wordt ruim boven de € 200.000,- ingeschat.
En als de fondsenwerving crescendo verloopt dan worden met het overschot mogelijke toekomstige tegenvallers opgevangen. Ook zijn er dan ideeën om een tweede toestel aan te schaffen. Dat zou dan een 85% schaalmodel kunnen worden van de Messerschmitt Bf109, de opponent van de Spitfire in WOII.

Een voorbeeld van een op schaal gebouwde Messerschmitt; D-MOME Peak Aerospace Bf 109R Ultralight (80% Messerschmitt Bf 109)

Eigen vliegtuig

Op 23 september 2020 kon de stichting melden dat er een geschikt exemplaar aangekocht is. Het gaat om de N7612. Dat is een Supermarine Spitfire Mk.26B gebouwd in 2010. Dit is de voormalige demonstrator die in de Verenigde Staten is gebouwd door de ontwikkelaar van dit type, de Australiër Michael O’Sullivan. Hij heeft in de Verenigde Staten het bedrijf Supermarine Aircraft LLC in Cisco (Texas). Daar wordt de kist ook eerste gelegenheid opgehaald.

Deze N7612 Supermarine Spitfire Mk26B komt naar Nederland (Oshkosh, 2011)

De N7612 draagt de kleuren van de PA892. dat was oorspronkelijk een Spitfire PR.XI. Dat was een fotoverkenner en die toestellen vlogen in een blauwe kleur die ook op de N7612 is terug te vinden. De oorspronkelijke PA892 was gebouwd in de Britse Chattis Hill Spitfire Factory. Het toestel heeft voor het eerst gevlogen op 31 oktober 1943 en is op 14 september 1945 buiten dienst gesteld. Al die tijd was het toestel gebaseerd in Engeland en droeg het de naam “My Darling Dorothy”. Op verzoek van nabestaanden is die naam niet aangebracht op de N7612 maar heet het toestel “High Lady”.

Echte Spitfire

Het mooie is dat dit toestel officieel Supermarine Spitfire mag heten. Dat is akkoord bevonden door de nazaten van de originele Supermarine vliegtuigfabriek. De laatste originele Spitfire was de Mk.24. Vandaar dat bij dit model men verder is gegaan bij de Mk.25.
De ontwerper Michael O’Sullivan is bij de Mk.25 eerst begonnen met een Spitfire te bouwen op 75% van de originele grootte. Die verhouding gold zowel voor de romp als voor de vleugels. Dat toestel vloog in november 1994. Dit vliegtuig is als zelfbouwkit verkrijgbaar.

Deze D-ESKU Supermarine Spitfire Mk.26 (80%) is helaas in 2018 verongelukt

Hierna bouwde O’Sullivan een groter exemplaar met een romp die qua afmeting 80% was van de originele Spitfire. Wel behield dit model de 75% vleugels van de Mk.25. De 80% versie biedt zelfs plaats aan twee personen en heeft een dubbele besturing. Deze versie wordt de Mk.26 genoemd.

(G-CEPL) / P9398/KL-B Supermarine Spitfire Mk.26 (80%) op Rochester, 2018

Uiteindelijk is er nog een grotere tweezitter gemaakt op 90% grootte. Ook hier zijn de vleugels op 75% uitgevoerd. Die versie heet de Mk.26B en dat is ook het model dat de Stichting Project Spitfire heeft aangeschaft.

N5410 Supermarine Spitfire Mk.26B (90%) op Oshkosh, 2013

De N5410 hierboven was de eerste demoversie van de Mk.26B. Dit toestel heeft geen dubbele besturing en was ook een optie voor de stichting om te kopen. Het is uiteindelijk de andere demonstrator van O’Sullivan geworden (met dubbele besturing, de N7612. Nog voor de Amerikaans geregistreerde exemplaren was men in de race om in Australië de VH-WCO te kopen. Die deal is niet doorgegaan.

Vliegen

Zodra het toestel in Nederland aankomt wordt het op Lelystad Airport vliegklaar gemaakt. Daarna hoopt de stichting ermee vanaf Vliegveld Hilversum te gaan vliegen. Dat veld heeft drie grasbanen in verschillende richtingen waardoor de kans op lastige crosswind landingen verkleind wordt.
Ook voor les en instructievluchten heeft men al nagedacht. Die plant de Stichting op Texel uit te voeren. Daarover zijn al contacten gelegd met het vliegveld aldaar.

Laatste import experimental

Het toestel wordt als PH-PSF ingeschreven en is het laatste buitenlands-gebouwde experimental toestel dat onder de oude regeling (die per 1 oktober 2020 is gestopt) een PH-registratie kan krijgen. Daarna is dat voor in het buitenland gebouwde homebuilts niet meer mogelijk.

Meer Spitfires op schaal

Er zijn meer Spitfires die op schaal zijn nagebouwd. De Franse Jurca of de Britse Isaacs Spitfire (60%) zijn daar voorbeelden van. Van de Franse Jurca zijn ook nagebouwde Spitfires schaal 1:1.

G-ISAC Isaacs Spitfire (60%)
F-PGML/EN459/ZX-1 Jurca MJ.100D Spitfire (schaal 1:1)
N1940K Jurca MJ.100 Spitfire (schaal 1:1)

Tot slot, ook bij de moderne ultralight Silence Twister is gekeken naar het profiel van de Spitfire. De vleugels en romp hebben een sterke gelijkenis met de oorspronkelijke Spitfire.

In de Silence Twister ultralight is ook de lijn van de Spitfire te herkennen
N600ZF Silence Twister vermomd als Spitfire (Oshkosh, 2017)

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie